Üstüme bol gelen giysiler giyiyorum. Yakışması için çabalıyorum. Üstümde güzel durması için kendimi kandırıyorum, kandırıyorum. Yanıma geliyorsun sadece küçük bir düğme kopartıyorsun ruhumdan;düşüncelerim ile kalbimi bağlayan yerden. Hızlıca çekip kopartıyorsun, dikiş izleri kalıyor.Kanamaya başlıyorum yeniden gözlerimi karartıyorsun azar azar.Yakışmamış olanı iyice çirkinleştiriyorsun. Sana bu konuda da yardımın çok, tek değilsin, birlikteyiz.İzler ruhumu parçalıyor, imgelemlerimin ne hale geldiğinden bahsedemem bile. Yakışmıyor ruhuma, yakışmıyor bana.