22 Nisan 2010 Perşembe

10...9...8....

(Yükseliyormuş, duvar , yükseltiyorlarmış. Sesleri duyuyor musunuz? Bakın yine... Bu çığlık...Sanki... Bilemiyorum... Umarım ciğerlerin parçalanır orospu sus artık. Bağırmayı bırak.Lütfen, yalvarıyorum - sessiz ol-)

Çok büyük bir felaket içinden çıktık. Detayları hatırlamıyorum. Televizyon unutmamızı istemiyordu. Kusan kadınları, çocuklar, ezilen süzülen insan görüntüleri, durup dururken yere düşen insanlar. Kötü bir gündü. Kaçarken yerde yatan insanların üzerine basanlar, birbirini çekip düşürmeye çalışanlar. Görüntüler onlara bakıyordum. (Antideprasan kafamla ve tabi antideprasan gözlerimle. Ekrandan onların gözlerini görebiliyordum. Daha önce hiç göz görmemiş mi?)

Antideprasanlar avuç avuç. Doktor "Onların gözlerine bak ne kadar mutlu olduklarını gör ve bunu bir düşün" diyordu. (Virüslü olsaydım kaçmazdım, sonra duvarlar orada kalanlar, duvarların arkasında kalanlar)

Bir günde yaptılar kocaman yüksek kalın beyaz duvarı. Bazen gece boyunca susmuyorlar. Sabahın erken saatlerine doğru sesleri biraz azalıyor ama ertesi gün yine... Ordan bağırıp duruyorlar. Ben ilk zamanlar duvarları yapmaya başladıkları ilk zamanlar arka tarafa gidip onlara gizlice ekmek atıyordum ve bazen bir kaç şişe su. Fakat sustular mı? Hayır. Hatta daha fazla bağırmaya daha fazla çığlık atmaya başladılar. Bende bıraktım.

"Açım, biz burada çok açız lütfen" "Biz..." (Bunu söylemeli miyim) " Biz burada çok açız ve başka çaremiz yok". ( Söyleyemem... Söyle) " Biz birbirimizi yiyoruz orospu çocukları, biz açlıktan birbirimizi yiyoruz" (Arkada kaç kişi var?)

Duvarları yükseltiyorlar sonra biraz daha... Açıklamalar ardı ardına geliyordu " Duvar gerekliydi" " Duvar bizi kurtardı artık hastalık yayılmayacak" Hepimiz derin bir oh çektik.

Hastanedeydim insanlar durmadan konuşuyorlardı. " Büyük felaket." "Hastalık yayılıyor." Hastanedeydim çünkü depresyondaydım. (Bağırmak istedim depresyon yayılıyor, depresyonum yayılıyor!)

Sevgilim... O gitti... ( Çok acı... daha acı verici bir şey düşünemiyorum) Hayır hayır o gitti.... Gitti... ( Derin derin nefes al, burnundan al ağzından ver, saymaya başla, nefes almaya devam et, nefes al 10...9...8...7... iyiyim, çok iyiyim, iyi biriyim 6...5...4...3...2...1.) O gitti...

Hastalık... TV... " Bugün yedi kişi öldü" Olabilir dedim içimden olabilir.İnsanlar ölür, doğanı dengesi bu. Ama insanlar birbirini terk edemez.... Eder... Ama birden bir edemez. (Siz ölüyor olabilirsiniz ama sevgilimde beni terk etti) İçim o kadar acıyordu ki... İçim... Günler geçiyordu yada geçtiğini söylüyorlardı ve insanlar ölüyordu. "Size de bulaşabilir" dedi TV. Sorular soruyorlardı. "Bence orası bir an önce temizlenmeli" Bence hasta olanalar bir yere toplanmalı" Herkesin bir bencesi vardı.

İmza kampanyaları.... Bende imzaladım. (Virüs kapanların kendi kaderleriyle başbaşa bırakılmasını onaylıyorum. Altına en güzel imzamı attım) Umurumda değil.... Umurumda değil... (Ben kendi kaderimle başbaşa bırakıldım,hiç bir şey olmuyor yaşamaya devam ediyorsun)


Tek hatırladığım " Biz burada çok açız ve başka çaremiz yok" . Bir günde yaptılar. Bunu hatırlıyorum. Bu bir başarı hikayesi. Hastalığın daha fazla yayılmaması için düşünülen önlem çerçevesinde duvarların yapılmasın karar verildi. Duvarların yapımına bugün başlandı ve duvarlar bugün tamamlandı. Harika haber.... Hasta olanlar duvarların arkasında kalacak. Hepsi orada... Gerekli yardım yapılacak TV öyle söyledi.

Sevgilim... Onun için endişelenmiştim ya hastalığı kaparsa diye. (Keşke hasta olsaydı) Hasta olsaydı onu görmeye gidebilirdim, elini tutardım bana ne kadar üzgün olduğunu söylerdi ve biz yeniden birbirimiz çok severdik. (Keşke hasta olsa)

TV duvarı unuttu, arkadakileri unuttu. Ben hala onları duyuyorum. Evim işkence bahçesi. Belki taşınırım. Ses... Sadece ses... Onların o korkunç sesi. Duvarları yükseltiyorlarmış. (Seslerini kesseler daha iyi olur)

Ben kötü biri değilim. (Hayır hayır o gitti.... O gitti.... Derin derin nefes al, burnundan al ağzından ver, saymaya başla, nefes al 10...9...8...7... nefes almaya devam et 6...5...4...3...2...1.)

İyiyim, ben çok iyiyim, ben iyi biriyim ( O gitti) Sadece.... Sadece uyuyamıyorum.




4 sihir paylaşilmiş:

KYBELE F dedi ki...

.....

sevgili gelse, geri dönse yine mutlu olur mu insan.

eskisi gibi sever miacaba.

yeniden sevebilir mi(yim) ki acaba...

gitmeseydi keşke....

git dediğimde sarsıntıya uğratsaydı da gitmeseydi...

sizofren peri dedi ki...

yeniden sevebilir mi(yim) ki acaba... tamda orası bilinmez...

NiLaY dedi ki...

bir kere gitmişse sevgili, gelse bile bir eli hep kapıdadır... yeniden sevebilir mi ki acaba yerine, sevgiliye yeniden güvenebilir mi acaba??

sizofren peri dedi ki...

nilay: çok zor yeniden eskisi gibi sevmek içinde ona karşı sevgi kırıntısı bile kalmamışken. hayat böyle daha güzel =) en azından yüzüm gülüyo, ağlatılmıyorum =)